نقش بازار سرمایه در تأمین مالی 

 

هر نظام برنامه ریزی همواره با محدودیت هایی از قبیل محدودیت های فیزیکی، انسانی و مالی مواجه است. در این بین به جرات می توان گفت محدودیت منابع مالی بازیگر اصلی حوزه ی اقتصاد محسوب می شود. در چنین شرایطی نقش و اهمیت حوزه های پولی و مالی در ایفای نقش تجهیز منابع و هدایت آن به سمت بخش های مولد از اهمیت مضاعفی برخوردار است. به عبارت دیگر، این بخش ها علاوه بر کارکردهای فراوان خود، به عنوان یک زیرساخت مهم و اساسی تلقی می شوند.

مدیران بنگاه های اقتصادی در شرایط کنونی، با توجه به محدودیت های منابع مالی به ویژه در عرصه تجارت و تنگ شدن رقابت، تحت فشار فزاینده ای قرار دارند تا هزینه های عملیاتی و بهای تمام شده را کاهش دهند و کم هزینه ترین نوع ساختار سرمایه را برای انجام فعالیت های بنگاه اقتصادی در راستای افزایش ارزش بنگاه، پرداخت به موقع بدهی ها، تداوم فعالیت و حضور بیشتر در بازارها برگزینند. این فشارها معمولاً از سوی گروه های مختلفی مانند سهامداران، مصرف کنندگان و سایر ذی نفعان به مدیران بنگاه ها وارد می شود. برای دستیابی به اهداف پیش گفته، راهبردهای مدیران، تأمین منابع مالی مطلوب با کمترین هزینه برای رشد و توسعه اقتصادی فعالیت های بنگاه، افزایش سود و بیشینه سازی ثروت سهامداران می باشد.

تأمین مالی، هنر و علم مدیریت وجه نقد است. هدف از تأمین مالی، سرمایه گذاری، سودآوری، کاهش ریسک و بر طرف کردن نیازهای اقتصادی بنگاه است. سود ناشی از کسب و کار بنگاه، از عوامل مهم تداوم فعالیت بنگاه اقتصادی تلقی گردیده و منبع مهمی برای تأمین مالی فعالیت های عملیاتی بنگاه در آینده است. از نگرانی های بنگاه های اقتصادی، تأمین منابع مطلوب مالی می باشد. هر نوع فعالیت نیاز به منابع مالی دارد. از این رو، منابع مالی را به شریان حیاتی بنگاه های اقتصادی و سازمان های کوچک و بزرگ تشبیه کرده اند. هدف اصلی از هر نوع فعالیت اقتصادی، سودآوری است؛ و کسب سود بدون وجود منابع مالی امکان پذیر نیست.

موضوع تامین مالی برای پروژه های نیمه تمام بسیار حیاتی تر است، چرا که این پروژه ها و طرح ها با درصد پیشرفت های مختلف، منابع مالی را در خود حبس کرده و هزینه های نگهداری، استهلاک، پرسنل و ... را تحمیل می کنند. افزایش هزینه های انجام پروژه از یک سو و عدم النفع تأخیر راه اندازی و بهره برداری از سوی دیگر، به تدریج پروژه را از توجیه اقتصادی دور کرده و زیان سرمایه گذاران را به همراه خواهد داشت.

موسسات و بنگاه های اقتصادی برای ادامه حیات و فعالیت های تولیدی خود و همچنین توسعه ی فعالیت ها، به سرمایه های کلان نیاز دارند. همچنین این بنگاه ها برای تأمین سرمایه ی مورد نیاز خود وابستگی شدیدی به بازارهای مالی دارند. نقش این بازارها در اختیار گذاشتن سرمایه های لازم برای شرکت هاست. یکی از نکات اساسی مورد توجه مدیران، روش ها و میزان تأمین مالی است. تأمین مالی بنگاه ها از منابع درون و برون سازمانی صورت می گیرد. منابع درون بنگاهی در قالب ابزارهای مبتنی بر سرمایه و منابع برون بنگاهی در قالب ابزار بدهی تأمین می شود.

بازار سرمایه کارا با حضور مشارکت کنندگان مختلف از طیف گسترده ای از سرمایهگذاران میتواند به تشکیل بازار بدهی کارا و با عمق زیاد منتج شود. لذا تعمیق چنین بازاری با ایجاد ابزار مختلف و جلب اطمینان سرمایهگذاران در کنار القای اعتماد می تواند کمک شایانی به شرکتها برای تأمین مالی برون سازمانی بنماید.


 


سیدعلی سیدخسروشاهی (مدیر سرمایه گذاری تأمین سرمایه سپهر)